Las w mieście jest ludziom potrzebny. Tak wielu z nas z niego korzysta. Jedni przychodzą nacieszyć się naturą, inni spędzić czas bardziej rozrywkowo. Spacery, pikniki, sport, las jest do tego idealnym miejscem. 

Pewne jest, że każdy idzie tam dla przyjemności. Wielu z nas niestety zostawia swoje ślady w lesie. Im więcej chodzimy tam dla przyjemności tym paradoksalnie staje się to coraz mniej przyjemne przez naszą obecność.

 

Śmiecimy gdzie i jak się tylko da. Tak jakbyśmy nie potrafili być gdzieś i nie pozostawić szkody. Jeden mały papierek to tak niewiele, ale wysypisko składa się z gór małych papierków i innych często niewielkich śmieci. A spokojnie zmieściłby się ten papierek w kieszeni, szkoda więc że ląduje pod drzewem.

    Jedni chodzą i śmiecą, a później narzekają jak brzydko w tym lesie. Inni kochają las, w którym spędzają czas wolny od dzieciństwa, więc w nim.... sprzątają. Tak! Sprzątają. W lesie na toruńskiej Skarpie od czasu do czasu zbierają się młodzi ludzie, którzy poświęcają choć godzinkę na posprzątanie tego, co inni zostawili. Dla nich to taka sama przestrzeń jak ich własny pokój. Tam spędzają dużą część swojego życia.
    Niedzielne, słoneczne popołudnie, ludzie spacerują, jeżdżą na rowerze, biegają. Wszyscy z zaciekawieniem spoglądają na chłopaków w rękawicach i z workami pełnymi śmieci w rękach. Co odważniejsi pytają „A Wy to tak z własnej woli?”. Zdziwieni, gdy ci przytakują, mówią, że pięknie i że podziwiają i idą dalej.  
    Mariusz i Tomek nie rozumieją dlaczego ludzie śmiecą w lesie. Przecież cały czas tutaj przychodzą. Czy dla nich przyjemne jest oglądanie tych śmieci? Wystarczy chwila, żeby ten las wyglądał o wiele przyjemniej. Zupełnie inaczej się na niego patrzy bez tych śmieci na horyzoncie, mówi Asia. Jestem chętny, żeby sprzątać to miejsce, bo je kocham, ale obawiam się, że to syzyfowa praca. Zdecydowanie łatwiej jest po prostu nie śmiecić niż zbierać później te sterty niewiadomoczego. No, ale nie wszyscy to rozumieją i nie wszystkich to też interesuje, dodaje Adam.
    Tak wiele mówi się o ekologii. Zaczynamy ratować naszą planetę, bo coś dzieje się nie tak. Może więc rozejrzyjmy się wkoło i zastanówmy się czy chce nam się żyć w lasach pełnych śmieci, pływać w brudnym morzu. Skoro my ludzie chcemy być panami świata, to dlaczego o niego nie dbamy? Nasza przestrzeń jest dla nas, więc szanujmy ją, a jeśli ktoś ją niszczy, nie pozwalajmy na to. Ciche przyzwolenie to to samo co współudział. A każde miejsce, z którego korzystamy nie jest niczyje, tylko nasze, wspólne. Bierzmy przykład z młodych mieszkańców Skarpy.
 
Pamiętajmy i dbajmy! A przede wszystkim myślmy.

                                                Bazia