Wywiad z Tomaszem Cebo na temat – Ekologicznych rozwiązań w Klubie Muzycznym NRD.

Rozmawia: Dorota Schreiber

Widzimy w wystroju klubu wiele przykładów ponownego użycia rzeczy, które zrobione zostały z odpadów. Lampy wykonane z bębnów od pralek, wielką mandalę na ścianie zrobioną z przedłużacza, czy bar z babcinego łóżka i szaf. Skąd pomysły na taka aranżację klubu?

Tomasz Cebo

No tak to recycling, który tu uprawiamy! (z uśmiechem i pewnością w głosie odpowiada  Tomasz Cebo). Można by dyskutować nad tym co to, w ogóle jest śmieć. I w którym momencie coś zaczyna być śmieciem. Ta transformacja, mnie jako artystę od zawsze interesowała. Zadziało się to z najprostszego powodu. Jak zaczynałem otwierać klub nie miałem zbyt wielu funduszy na aranżacje wnętrza, oparłem wiec jego tworzenie na własnych pomysłach i świadomości, co ciekawego można zrobić z rzeczy których nikt już nie chce. A i to co zostało w klubie dzięki jego poprzednim właścicielom, Monice Wejcher - Waluszki oraz Arkadiuszu Stępkowskim, zmotywowało mnie do kolejnych działań, w stronę recyklingu. Jeżeli ktoś wyrzuca słomki, to my zrobimy z nich żyrandol. I tak, dzięki tym działaniom wytworzyłem w śród moich znajomych oraz rodziny nowy syndrom myślenia, że zanim coś wyrzuca pomyślą, że to może się przydać w  klubie NRD. Następnie te rzeczy trafiają w ręce artystów działających w klubie i dostają nowe one życie. Po tych zabiegach zwykły fotel nie służy już tylko jako fotel do siedzenia. Tu nie ma tak, że coś przestaje być potrzebne. Nadawanie nowego sensu przedmiotom to jest filozofia, a ja wierze ze przedmioty maja swoje życie, swoją historię. Tak, jak zapalniczka która podróżuje z rąk do rąk, z miejsca na miejsce. Każdy przedmiot ma swoje ponowne zastosowanie, trzeba tylko zabawić w zaobserwowanie świata tego przedmiotu.

Dorota Schreiber

Czyli z tego co Pan mówi, te wszystkie działania związane z wystrojem wnętrza klubu NRD były wcześniej przemyślane?

Tomasz Cebo

To działo się samo. Te przedmioty, to są moje kundelki! Wszystko co zostało porzucone tu przez kogoś dostaje nowe funkcje. Przez nasze działanie z tymi meblami dzieje się coś fajnego, znalazły się w NRD i teraz mówi się o nich że są piękne.

Dorota Schreiber

Ma Pan świadomość, że przez zmniejszanie ilości odpadów dzięki umieszczaniu ich  NRD pomaga się środowisku?

Tomasz Cebo

Tak. To jest aspekt, który pojawił się po jakimś czasie. My myśleliśmy o sztuce, o nadawaniu sensu tym przedmiotom, a to o czym Pani mówi, naturalnie przyczyniło się do tego by, ratować środowisko. Zatrzymujemy przez to nadprodukcję. To dotarło do nas po jakimś czasie, to środowisko samo dało nam znać o tym, że robimy coś dla świata.

Dorota Schreiber

A jak wygląda Pana codzienne życie? Czy w nim tez kieruje się Pan tak zrównoważonymi zasadami?

Tomasz Cebo

Segreguję w domu odpady, oszczędzam prąd wyłączając listwy oraz światełka stand-by. A na zakupy mamy specjalna torbę, zero foliowych reklamówek. Jestem ojcem i mojego synka  uczę że nie ma zabawek które są zbędne, niepotrzebne. I wybieram rower jako środek komunikacji. To jest dla mnie myślenie o środowisku. Boje się tez trochę tej nadprodukcji różnych rzeczy, że to jest jak czerwony olbrzym, który się do nas zbliża. Jestem odpowiedzialnym konsumentem.


Dorota Schreiber

Czy i jak tak to, jakie ekologiczne działania planuje Pan jeszcze się w klubie NRD?

Tomasz Cebo

Tak, planujemy. NRD to nie tylko ja, to też ludzie kreatywni, twórczy i tacy którym dbanie o środowisko jest naturalne. Myślimy o pozyskiwaniu energii z alternatywnych źródeł, dzięki panelom słonecznym, które w przyszłości chcielibyśmy zamontować na dachu NRD.  Włączyliśmy się również do akcji „Lokal bez papierosa”. W klubie zostały wyznaczone sale wolne od dymu tytoniowego, będą to sala koncertowa i galeria Ego Is T. I to też się tez stało się naturalnie. Bo scena koncertowa jest dla mnie jak ołtarz i też sami muzycy, występujący w klubie NRD, pragnęli by się na niej nie paliło. Po pierwsze trzeba skończyć już z tymi fajkami, a dwa to wiocha palić. Nasza ekologiczna świadomość jest wspierana i rozwijana w klubie NRD.

Dorota Schreiber

Dziękuję bardzo za wywiad.